OH-NO

"ไม่นะ!" ไม่ใช่เสียงกรีดร้องแห่งความกลัว แต่เป็นเสียงแห่งปัญญาอันสูงสุด เมื่อคนธรรมดาเห็นถ้วยวางอยู่ขอบโต๊ะ สิ่งที่เห็นคือมหากาพย์ภัยพิบัติซึ่งประกอบด้วย "ความเสียหายจากน้ำ - ไฟฟ้าลัดวงจร - ไฟไหม้ - การอพยพคนทั้งอาคาร - ความสูญเสียทางเศรษฐกิจ - ผลกระทบจากผีเสื้อ - วันสิ้นโลก" จึงมีเสียงร้องว่า โอ้ ไม่! จากส่วนลึกของจิตวิญญาณ พวกเขาจะเคลื่อนถ้วยไปไว้กลางโต๊ะด้วยความเร็วดุจสายฟ้า แล้วจึงวางที่รองแก้วดูดซับไว้บนนั้น โอ้ ไม่มีใครที่เกือบจะหวาดระแวงเคารพ "ขอบเขต": อะไรที่เป็นของคุณก็เป็นของคุณ และสิ่งที่เป็นของฉันก็คือของฉัน อุบัติเหตุและความเสี่ยงทั้งหมดได้รับการแก้ไขแล้วด้วยเสียง "โอ้ ไม่!" พวกเขาเป็นนักบุญอุปถัมภ์ของระเบียบ คนดีกลุ่มสุดท้ายที่มีจิตใจตรงไปตรงมาในโลกที่วุ่นวาย